Dobre A Polskie: Kaseciarz

Nie wiadomo skąd, nagle, w moje smutne noise rockowe serduszko została wlana nadzieja. Oto na dysku twardym mojego komputera wylądował materiał absolutnie świeży, słoneczny i fantastyczny. Mowa o debiutanckiej płycie Kaseciarza. Młody zespół z małopolski gra tak jak jeszcze nikt w tym kraju (poza Social Cream hłe hłe). Obskurny surf rock miesza się tu ze słonecznymi lo-fi melodiami a w drugiej części albumu z brzmieniowymi eksperymentami w duchu Ścianki i Sonic Youth. Kaseciarz nagrał materiał dużo lepszy i świeższy niż wszystkie amerykańskie lo-fi gwiazdki z piczforka razem wzięte. Z resztą sami się przekonajcie. Kaseciorz pany!

Bandcamp

PS: chłopaki, liczę na wspólny koncert w Poznaniu kiedyś-tam!

Dobre A Polskie: Dziwy

Całkiem ciekawy zespół z tych dziwów. Dlaczego o nich tu pisze? Choćby dlatego, że śpiewali o kurwach i wąskich szparkach na rodzinnym festynie. Zespół jest laureatem jakiegoś-tam konkursu i występował jako support Acid Drinkers na wieśniackim feście "Pyrlandia" (ZNAJOMI MNIE WYCIĄGNĘLI). Moją uwagę przykuł świetny frontman o niebanalnym głosie i ze świetnymi tekstami (klimaty Homo Twist). Muzycznie jest tu jeszcze wiele do nadrobienia (szczególnie gitara) ale czuć w tym zespole ogromny potencjał. Kiedyś mogą sporo namieszać.

Majspejs

Dobre A Polskie: The Kurws

Rubryka "Dobre A Polskie" długo leżała odłogiem. Powiedzmy sobie szczerze - nie było ostatnio żadnego młodego polskiego zespołu który by mnie czymkolwiek zafascynował. Na szczęście przełom nastąpił gdy usłyszałem o THE KURWS. Jeśli Ścianka faktycznie się rozwiąże w tym roku to mamy już godnych następców. Muzyka The Kurws to wypadkowa punka, no wave, noise rocka i muzyki improwizowanej. Brzmi już smakowicie prawda? No to posłuchajcie sobie takiego "Tanz Mit Kommune 1". Ta muzyka jest nieprzewidywalna i zbuntowana - czuć to naprawdę bardzo mocno - na tym polega siła tego zespołu. Swoją drogą te dwa kawałki z myspace mają przegenialne brzmienie! Dobrze ,że the Kurws nie zmieniło swojej muzyki w bezkształtną lo-fi masę - to jest po prostu zbyt dobre! Posłuchajcie koniecznie!

Strona zespołu

Dobre A Polskie - Dead Snow Monster

Dead Snow Monster - Ting Ting EP



o zespole po raz pierwszy usłyszałem na WAFP. Po krótkim zapoznaniu się z myspacem stwierdziłem ,że całkiem spoko ale i tak po kilku minutach zupełnie zapomniałem o tym co słyszałem (niesłusznie!). Po raz drugi z Dead Snow Monster zetknąłem się gdy zagrali jako support Ścianki. Już sam fakt supportowania Ścianki dał mi do myślenia: byle kto nie supportuje najlepszego polskiego zespołu jaki obecnie istnieje. Pierwsze sekundy występu DSM zrobiły na mnie naprawdę duże wrażenie - wow - już samo brzmienie jest zajebiste. Rwane agresywne riffy, przesterowany bas i dzika perkusja - witajcie w drużynie. Do tego wszystkiego niezwykle charakterystyczny wokal. Pare fragmentów było naprawdę błyskotliwych - jednak już po którymś kawałku zespół zaczął trochę nudzić - ciągle te same rozwiązania - zbyt dosłowne klonowanie the white stripes. To dobrze ,że zespół ma swój styl i brzmienie w którym się odnajduje ale na litość boską wyjdźcie kiedyś poza akordy E-F-G. Dobra nie będę narzekał - to przecież i tak jeden z najlepszych młodych zespołów jakie ostatnio słyszałem. Polecam EPkę "Ting Ting" chociaż najlepiej posłuchać chłopaków na żywo. Fajny garażowy rozierdol z nutką lo-fi.

Download

Dobre A Polskie - Twist The Beast

Zespół pochodzi z Poznania i gra muzykę inspirowaną tramwajami i papierosami (witajcie w drużynie!). Od czysto muzycznej strony jest to intrygujący surowy post-punk z lekkimi naleciałościami noisowymi i punkowymi (w dobrym tego słowa znaczeniu). Moją uwagę przykuł również głos i poetyckie teksty Pawła Swiernalisa. Muzyka zespołu jest bardzo dojrzała, surowa i podskórnie niepokojąca. W twórczości Twist The Beast słychać smutek, ból i zrezygnowanie. Klimat nagrań przypomina mi zadymiony klub późną nocą - przy stolikach siedzą już tylko zrezygnowani dekadenci paląc ostatnie fajki które mają. Najbliższe porównanie jakie mi się nasuwa to Świetliki. Trudno mi zrozumieć dlaczego dopiero teraz się dowiedziałem o tym zespole (apel do zespołu: musicie bardziej zadbać o promocje!). Koniecznie ściągnijcie 3 kawałki z ich profilu na last.fm

last.fm

Dobre A Polskie - Ed Wood

Ed Wood - Anal Animal



Podobno zaczęło się od wygłupów i zabawy w grindcorową kapelę. Skończyło się na fenomenalnej płycie. Duet z Bydgoszczy będący połączeniem sił George Dorn Screams oraz Tin Pan Alley działa już od kilku lat - jednak dopiero teraz ukazała się ich debiutancka płyta. Pozornie głupi żart (od okładki przez wywiady po tytuły utworów) za którym skrywa się bardzo przemyślany i wysublimowany materiał. Ed Wood w dużym uproszczeniu gra noise rocka - jednak gdzieniegdzie pobrzmiewają wpływy post-rockowe, shoegazowe, grindcorowe czy math-rockowe. Ogromnym plusem albumu jest zadziwiająca przystępność materiału co szczególnie dziwi przy tak szerokim wachlarzu inspiracji. Jeżeli lubicie Woody Alien - z całą pewnością polubicie Ed Wood. Czekam na koncert w Poznaniu!

Kup

Download

Dobre A Polskie - Kordian Trudny

Kordian Trudny - 58-300



Jaka była najbardziej chora, absurdalna płyta którą słyszeliście w swoim życiu? Cokolwiek to było - Kordian Trudny to przebija. Zespół pochodzi z Wałbrzycha i to chyba jedyna konkretna rzecz jaką można o nim napisać. Epka którą tutaj omawiam zawiera jeden 16 minutowy utwór utrzymany w konwencji słuchowiska - popsutego radia które niecierpliwie zmienia stacje. Krótkie absurdalne utwory (a właściwie kilkunastosekundowe szkice) przerywane są abstrakcyjnymi wycinkami radiowych audycji czy piosenek disco-polo. Jest to totalnie nieuporządkowany chaos który fascynuje i niepokoi. Chaos w sztuce zawsze ma jakieś uzasadnienie - Kordian Trudny stara się złamać tę zasadę i nagrał utwór idealnie absurdalny. Tak brzmi sen wariata. Musicie tego posłuchać!

Download

Dobre A Polskie - Lora Lie

Lora Lie - Rewind



Lora Lie to zespół którego brakowało na polskiej undergroundowej scenie. No bo ile mamy noise-popowych bandów z dziewczynami na wokalu? Za projektem stoją dwie wokalistki - Paulina Sztramska (wokal/gitara basowa) i Kaja Domińska (wokal) oraz 1/2 The Spouds - Mateusz Romanoski (gitara) i Tomasz Skórzyński (perkusja). Zawartość debiutanckiej EPki to przede wszystkim smutne, refleksyjne piosenki które otagowałbym jako noise-pop czy slowcore. Najciekawsze momenty to otwierający płytę "Suicide" bardzo podoba mi się barwa głosu wokalistek - przypomina mi o poznańskim Orchidzie i Natalii Fiedorczuk. Ciekawy jest również gitarowy riff pojawiający się w 1:11 - niby prosta rzecz ale naprawdę cieszy ucho. Moim ulubionym fragmentem EPki jest utwór pt. "Empty Pockets pt.2" krótka instrumentalna kompozycja zahaczająca o rejony eksperymentalne. Ostatni utwór pt. "tragedies" też nawet nawet!
Szkoda tylko ,że na etapie miksowania ścieżek gitary są bardzo cicho w stosunku do wokalu. Brakuje mi też wokali z reverbem - naprawdę chciałbym usłyszeć kiedyś te piosenki w wersji przybrudzonego shoegazu - takie granie jest teraz w cenie. Czekam na album i zapraszam do pobrania pierwszego materiału tego obiecującego zespołu!

Download

Dobre A Polskie - Crab Invasion

Crab Invasion - Extend Your Life EP



Jeżeli ich nie znacie, musicie to jak najszybciej zmienić! Crab Invasion to naprawdę wyjątkowy zespół "jak na polskie warunki" i nie tylko. Ich muzyka niczym nie odbiega od poziomu prezentowanego przez zachodnie gitarowe kapele - i to te z najwyższej półki. Twórczość Crab Invasion pachnie świeżością i jest absolutnym przeciwieństwem tego co zwykle nazywam "polandowym brzmieniem" (wymęczony patetyczny prog rock - patrz Comy i te inne gówna). Szufladkując jest to indie rock/post punk z elementami elektroniki. Najlepiej o klasie zespołu świadczy kompozycja "I'd hate to seem like I mean what you meant" którą możnaby postawić w jednym rzędzie z utworami Modest Mouse. Nareszcie gitarowe granie bez kompleksów! Obowiązkowo!

Download

Myspace

Dobre A Polskie - The Ploy

The Ploy - The Ploy



Przyjrzymy się dziś debiutowi Poznańskiego zespołu The Ploy. Trio w składzie Iwo Borkowicz - wokal, klawisze, gitara, Stefan Czerwiński - giara, syntezator oraz Andrzej Zujewicz - perkusja, trąbka, syntezator, gra muzykę którą można by określić jako współczesny indie pop (w dobrym tego słowa znaczeniu) z naciskiem bardziej na elektronikę niż na gitary. Mamy do czynienia z muzyką bardzo melodyjną i przyjemną w odbiorze (co nie oznacza ,że jest to jakieś prostackie granie). Gdybyśmy żyli w normalnym świecie - utwory The Ploy można by usłyszeć w radiu a kawałki takie jak "Kids" czy "Way Out" mogłyby stać się potencjalnymi hitami. The Ploy bowiem operuje przede wszystkim ciekawymi melodiami co w polskim undergroundzie jest niestety rzadkością. Najlepsze momenty płyty to wspomniane "Kids" - melancholijna ballada z potężną neurotyczną końcówką i świetną nienachalną gitarową melodią oraz delikatne "Tommorow". Ciekawą rzeczą jest też kawałek "Way Out" a dokładniej jego końcówka - niepokojący motyw wygrywany na pianinie jest jednym z moich ulubionych fragmentów tej płyty. No i mój absolutny faworyt którego autentycznie mogę słuchać dziesiątki razy na ripicie czyli "F-lies". Jest to najbardziej gitarowy kawałek w zestawie który przywodzi mi na myśl klimat "Terroromansu" Much. Teraz jeszcze kilka słów o brzmieniu: album brzmi bardzo dobrze jak na domową produkcję szkoda tylko ,że chłopaki w składzie nie mają basisty. Jeżeli The Ploy chociaż trochę skręci w stronę gitarowego grania może być naprawdę ciekawie! Zdecydowanie polecam!

Download